Ya gün geçmiyor ki stres artmasın, omuzlarımızdaki yükler artmasın. Bundan bir kaç yıl öncesinde hep keşke yine ufaklık olsam, başımı okşasalar, bayramda bir çikolataya tav olsam derdim dururdum. Şimdi yavaş yavaş yaşlanma nedeniyle garip psikolojik durumlar, hayatın verdiği yüklerden dolayı bırak çocukluk dönemine geri gitmeyi taaa taş devrine gitmek istiyorum. Çünkü çocuk olsak yine büyüyüp bunlarla karşılaşacaz. O yüzden ortalama ömrüm 80 yıl olsa taş devrinde omzuma yük binmesi için, Tekerlek icad olacak, yerleşik hayata geçecez, yazıyı bulacaz, iki şavaşacaz, İstanbul'u fethedecez filan feşmeken çok iş var yani. O nedenle şu anda beni kurtaracak zaman dilimi taş devri diyebilirim.
Hani orada yaşamış birinci ağızdan kişilerle muhabbet etmemiş olsamda, tarih kitaplarında okuduğumuz üzere, yemek ye, yat, iki av bulup gel arada sırada da icat yapsak ohh mis valla:)
Yani yok mu oranın zorlukları filan diyecekseniz, yani tabiki olacak. Yorgan dı, yastıktı filan yoktur herhalde, birde her yer açık olmasından dolayı bir taraflarımızda üşeyecek ama olsun. Zaten zamanla onada alışırız. Şimdiki gibi okula git gel, sonra askere git gel, sonra işe git gel, sonra düğüne git gel, doğumhaneden çocuğu al gel, o sırada kendimizin yaşadıklarını çocuğuna yaşat, sonrada toprağa git hiç gelme:D Eee bu kadar git gelde bünyeye zarar.
İşte taş devri benim açımdan kötü değil hatta maceralı olmasından dolayı oldukça güzel.
Mutlu olmam için sırtımda o kadar yük taşıdıktan sonra mutluluk ayrı güzel ama ya birde oturup mağramda mutlu olsam fena olmaz mıydı ;)
0 yorum:
Yorum Gönder